Maayong adlaw!
Sorry voor het lange wachten op dit bericht, maar we hebben enkele chaotische en internetloze dagen achter de rug. Hierdoor is ook ons chronologisch evenwicht wat door elkaar gehaald. Dit berichtje gaat over de voorbije 3 dagen (8,9 en 10 augustus).
Met de helft van de groep vertrokken we vanuit het resort in MaolBaol richting Carmen, waar het weeshuis van Butch, Ann en vele anderen gevestigd is. Van de Belgen waren Ann, Anne, Aysel en Amelie mee. Na een lange rit kwamen we pas tegen 23 uur aan, maar ondanks het late uur werden we hartelijk onthaald met spaghetti en ijs! Heerlijk :)
DAG 1
Na het eten vertrokken sommigen van ons naar een gastgezin in de buurt voor de nacht, anderen bleven op het terrein van Batang Pinangga. Na een korte nacht in het gastgezin, verkenden sommigen de prachtige buurt van het dorpje Triumfo. We zaten midden in de jungle, tussen de prachtigste natuur ooit. De jongeren op het terrein hadden het confort langer uit te slapen. Om 10 uur ontmoetten we elkaar weer en voor het eerst ook de crew van het tehuis. Butch, die in een vorig leven advocaat was en zijn vrouw Ann richtten 11 jaar geleden dit kindertehuis op, voor kinderen met een ongelukkig verleden. Ze geven hier de kinderen een nieuwe kans op beter leven die ze verdienen. Dit doen ze door een huiselijke sfeer te scheppen. De kindjes zitten in 3 huizen, leeftijd en geslacht door elkaar. Zo wordt als het ware een familie gecreeerd. Men probeert hier vooral overige familie te zoeken die de kinderen wel goed kan opvangen. Indien dit echter onmogelijk is, zoekt men een filipijnse familie uit de buurt die openstaat voor adoptie.
Na deze nuttige informatie en gezellige babbel, trokken we het dorpje in. We stopten even aan de plaatstelijke Barangay Captain en staken daarna de straat over, waar het schooltje was. Hier staken we de handen uit te mouwen en schilderden een gebouw groen. Dit was tevens de eerste kennismaking met de kindjes. Toen school gedaan was gingen we met de kindjes naar huis. Het viel ons op hoe lief de kindjes waren. Ze namen onze handen vast en onmiddellijk ontstonden mooie vriendschapsbanden.
Eenmaal in Batang Pinangga aangekomen, bereidden we snel een knutsel-spelletje voor. Elk kindje kreeg een wolkje waarin hij of zij kon tekenen wat hij later wilt worden. We zagen prachtige dingen, zoals een prinses, wetenschapper of lerares. Na nog wat spelen met ballonnen op muziek was het tijd om onder de wol te kruipen.
DAG 2
Vandaag werden de 4 jongeren die in het weeshuis sliepen al om 5u30 door een springlevende Kim gewekt om samen de kindjes te wekken. Het was een heel karwij om iedereen aan tafel te krijgen. Na het ontbijt vertrokken de kindjes al naar het resort waar we hen die middag vergezelden. Wij verkenden in de ochtend nog even het stadje Danau. We shopten enkele uurtjes in het plaatselijk, overdekte marktje. Enkele cadeautjes zwaarder vertrokken we naar het zwembad. De kindjes konden niet wachten tot wij ook in het water doken. Het was een heel leuke namiddag. Iedereen speelde met iedereen, we lachten, zongen en hier en daar werden diepgaande verhalen uitgewisseld. Na uren waterpret was het tijd voor een snack en ook voor lekkere taart. Want Nanda, de Nederlandse begeleidster, is 10 augustus namelijk jarig :)
Veel te vlug moesten we weer huiswaart keren. Alle slapende kinderen in de bus was wel een heel mooi zicht. Eenmaal thuis maakten we ons allemaal klaar voor ons afscheidsfeest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten