Maayong adlaw,
Batang Pinangga!
Zondag 7 aug kwam ik pas om 24.00 aan bij het gastgezin na een reis van 6u. Ik ging vlug slapen want ik was echt doodop. Ik verbleef in een klein huisje dat bestond uit 2 kamers. Ze leefden er met 6 en ik mocht slapen in het enige bed dat er stond. Toen ik de volgende ochtend opstond en vroeg of ik me kon wassen, zei ze dat ik me kon wassen bij de waterbron. Een wc was er ook nergens. Alles was nog heel primitief maar het was er echt prachtig! Ik stond 's ochtends al om 5u op en ging mee op wandeling. Het was in de bergen en er was dus heel veel groen ;p.
De maandag 8 aug was eigenlijk een rustige dag. In de ochtend deden we niet veel en 's middags gingen we de lagere school gaan verven in het groen. Toen we dan weer naar het weeshuis liepen, gingen de kinderen ook mee. Aangekomen bij Batang Pinangga konden we voor het eerst spelen en kennis maken met de kinderen. Na het eten knutselden we nog met hen. We lieten hen een tekening maken van wat we later wilden worden.

De dinsdag 9 aug was alweer onze laatste dag. We stonden vroeg op en hielpen om de kinderen wakker te maken. Het was een speciale dag want de kinderen moesten niet naar school zodat ze een hele dag met ons konden spelen. Jihaa! Na het ontbijt vertrokken de kinderen naar het resort Elsalvador. Wij vertrokken na het middageten naar een marktje in Danau. Daarna gingen we ook naar het resort en zwommen we de hele dag met de kids. Het was echt zalig! De kinderen waren natuurlijk ook heel blij! 's Avonds was er nog een afscheidsfeestje. Het was echt super om met de kinderen te dansen!
Woensdag 10 aug deden we niet veel meer. In de ochtend hadden we evaluatie en moesten we onze zakken weeral pakken. Na het middageten was het dan weer tijd om afscheid te nemen. Het was moeilijk om al na 2 dagen afscheid te moeten nemen! Iedereen wou zo veel langer blijven!
Ik vond het echt een super ervaring! De visie die Butch en Ann (de oprichters) hebben is ook heel mooi! Ze willen de kinderen laten opgroeien in een zo normaal mogelijke situatie en verdelen de 27 kinderen daarom in 3 huisjes. Ieder huisje heeft zijn eigen zorgmoeders. Zo groeien de kinderen op in 'gezinnen' en leren ze hoe ze met alles moeten omgaan; met broertjes en zusjes, met ouders,... Zo krijgen de kinderen de kans om in een goeie omgeving op te groeien: in een gezin. Ze willen dan liefst de kinderen laten adopteren door mensen in de buurt. Ik heb echt heel veel respect voor die mensen en aanbid hun werk. Ik hoop dat ik er ooit nog eens kan teruggaan!