Les volgen in de vakantie?

Maayong adlaw!

De groep werd opgesplitst in 2 aparte groepen voor een 4-dagenproject (maandag 08/08- woensdag 10/08). Wij gingen naar de universiteit van Barili. Dit is een universiteit die zich vooral bezighoudt met de landbouwopleidingen. Dus die universiteit was omringd door mooie natuur! Maar ze hadden ook andere richtingen, zoals dierengeneeskunde, hotelmamagement of verpleegkunde. De Belgische delegatie bestond uit Anna, Justien, Margot, Helena en Korneel.

Zondag 07
We kwamen toe rond 17u en mochten direct overstappen op de schoolbus. Die bracht ons naar de Universiteit. We mochten slapen in guest houses. Onze lunch werd verzorgd door de studenten Hotelmamagement. Het eten was bijgevolg zeer lekker. We kregen het typische lokale eten, maar ook brood, groentjes en lekkere cake. We kwamen toe in onze `niet meer zo nette` kleren en werden dan onthaald door de studenten Hotelmanagement. Dat voelde wel wat ongemakkelijk aan. Het programma voor de komende dagen werd na de lunch meegedeeld. Er stonden ons heel wat leuke dingen te wachten! Interactie met de studenten en ervaring opdoen op het land stonden duidelijk centraal. Na de lunch hadden we vrije tijd. We gingen met de hele groep wat `chillaxen` in de `crib` van Ruby. (Vrij vertaald: we zaten gezellig te praten met een chipje en een drankje in het huisje van Ruby.)


Maandag 08
Onze dag startte al goed: we kregen cornflakes bij het ontbijt! Ook was er veel brood met jam, mmm lekker! Na het ontbijt werden we verwacht bij de Flag Ceremony. Dit is een ritueel dat iedere maandagochtend doorgaat. Onder leiding van het Filippijns volkslied, werd de officiele Filippijnse vlag opgelaten. Een korte voorstelling van de leerkrachten en meewerkend personeel volgde. Ook mochten we onszelf eens voorstellen aan de studenten. Iedereen kreeg een buddie voor de komende dagen op Barili. Onze buddies namen ons op sleeptouw om wat plaatsen op het terrein te laten zien. Zo bezochten we de serres, de dormitory`s, de bibliotheek ... Iedereen ging met een buddie mee om les te volgen. Maar daar kwam niet veel van in huis. Meestal mochten de studenten een hele les vragen stellen, of antwoorden op onze vragen.
Na de lunch vertrokken we dan naar de Mantayupan Falls. We zwommen wat en trokken foto`s. Erna zongen we nog enkele karaokeliedjes in het lokale cafeetje.
`s Avonds hadden de studenten een groot kampvuur gemaakt. We speelden spelletjes met de studenten, zongen liedjes en dansten samen. De sfeer zat er goed in! Maar de pret was van korte duur. Het begon stilaan te druppelen en we waren gedwongen om de leuke avond af te sluiten.

Dinsdag 09
Vandaag staken we de handen uit de mouwen: in de voormiddag gingen we een akker ploegen met een Kerbau (= ouderwets met de koe) , kokosnoten gaan proeven en we waagden ons ook allemaal in een hoge kokosnootboom. Een groot deel van ons bezochten Gawad Kalinga, de plaats waar ze vorig jaar gebouwd hebben. De anderen bleven op de campus om te rusten, om nog een les bij te wonen of om een wandeling te maken.
In de namiddag vertrokken we opnieuw met de partybus (= de schoolbus waar veel muziek werd gedraaid), dit keer richting strand. We genoten allemaal van het verkoelende en heerlijke water en sommigen onder ons zochten ook naar mooie schelpjes. We bleven tot zonsondergang. 's Avonds hadden we een afscheidsfeestje op de universiteit met enkele studenten en onze buddies.

Woensdag 10
Ook vandaag werkten we verder op het land dat we gisteren hadden omgeploegd. We mochten vroeg in de morgen sweet potatoes planten. Het was bewolkt, maar toch nog zo warm! Na het planten gingen we over tot sport en spel. We leerden enkele lokale spelletjes, zoals Sipa Takraw (een balsport waarbij je je handen niet mag gebruiken), Shatom ( een spel met stokjes, uitgevonden door straatkinderen), wat tikspelletjes, basketbal, badminton, ... Jullie kunnen wel verstaan dan onze kleren gewoon nat waren van ons zweet ;).
Na al die spelletjes gingen we lunchen en moesten we ook al afscheid nemen van onze buddies. En toen volgde een lange busrit terug naar Rafi... Er waren weer 4 leuke en leerrijke dagen voorbij.

probleempje foto's

Zoals jullie zien, zijn we er nog steeds niet in geslaagd om foto's weer te geven. We kunnen ons inbeelden dat jullie graag ook eens beelden willen zien van wat wij hier doen. Daarom stellen we voor dat jullie eens een kijkje nemen op: http://www.facebook.com/AyselVandeginste?sk=photos

Kool Adventure Camp deel 2

Vrijdag 5 augustus
Na 4 dagen hard travakken (huizen bouwen, parels rijgen en matten weven) bij de Badjaus keken we uit naar wat relaxatie. Een weekendje Kool Adventure Camp kwam dus als geroepen. Opnieuw was iedereen vroeg uit de veren voor een 3uur lange busrit naar Moalboal, een eiland dat gekend staat voor zijn adembenemende stranden. Adembenemend was het zeker! We kwamen aan in een fantastisch mooi resort, vlakbij de blauwe oceaan. Een groter contrast met de dagen ervoor kon niet. De namiddag bestond uit evalueren over de voorbije dagen. 's Avonds kregen we een demonstratie peddelen om er dan de volgende dag zelf tegen aan te gaan.

Zaterdag 6 augustus 
Ook vandaag was vroeg opstaan de boodschap. Om 5u30 stond het ontbijt al op ons te wachten. Normaal was er voorzien om een uurtje te peddelen van Moalboal  naar Badian. We zaten per 2 in de banca, een boot die zowel als vervoermiddel en als vissersboot gebruikt zordt door de plaatselijke bevolking. Onze KoolCamp-leider Leo verzekerde ons dat het haast onmogelijk is om de banca te doen kapseizen. Amelie en Luc bewezen het tegendeel. Zij slaagden erin om hun bootje te doen omkeren :).
De weergoden waren ons niet goed gezind, er stond een strakke wind waardoor onze banca het moeilijk te verduren kreeg. Uiteindelijk zijn we er niet in geslaagd om Badian per banca te bereiken. Een heus rescueteam heeft ons alle 25 veilig naar de overkant gebracht. 4 uur later dan gepland hebben we toch onze bestemming bereikt. Meteen werden we op het podium van de plaatselijke school geroepen. Een  van onze opdrachten was om de kindere te tonen hoe je netjes je tanden moet poetsen. Na deze demonstratie kreeg elk kind een tandenborstel, tandpasta en een kam. 's Avonds brak een enorm volksfeest los en werden we onthaald als eregasten. Iedereen haalde zijn beste dansmoves boven en samen maakten we er een onvergetelijke avond van. We brachten de nacht door bij een  plaatselijk gastgezin.

Zondag 7 augustus 
De dag bestond uit Rest en Recreation. 's Morgens kregen we de kans om het onderwaterleven te ontdekken.We trokken onze zwemvest, duikbril, snorkel en watervliezen aan. We bewonderden Nemo en zijn vele andere tropische visvriendjes. Na deze voormiddag van ontspanning was het tijd om terug te peddelen. Deze keer ging het al heel wat vlotter en bereikten we onze eindbestemming wel. Hierna ging iedereen de bus op en maakte zich klaar voor het volgende avontuur.

Maayong adlaw,
Batang Pinangga!
Zondag 7 aug kwam ik pas om 24.00 aan bij het gastgezin na een reis van 6u. Ik ging vlug slapen want ik was echt doodop. Ik verbleef in een klein huisje dat bestond uit 2 kamers. Ze leefden er met 6 en ik mocht slapen in het enige bed dat er stond. Toen ik de volgende ochtend opstond en vroeg of ik me kon wassen, zei ze dat ik me kon wassen bij de waterbron. Een wc was er ook nergens. Alles was nog heel primitief maar het was er echt prachtig! Ik stond 's ochtends al om 5u op en ging mee op wandeling. Het was in de bergen en er was dus heel veel groen ;p.
De maandag 8 aug was eigenlijk een rustige dag. In de ochtend deden we niet veel en 's middags gingen we de lagere school gaan verven in het groen. Toen we dan weer naar het weeshuis liepen, gingen de kinderen ook mee. Aangekomen bij Batang Pinangga konden we voor het eerst spelen en kennis maken met de kinderen. Na het eten knutselden we nog met hen. We lieten hen een tekening maken van wat we later wilden worden.

De dinsdag 9 aug was alweer onze laatste dag. We stonden vroeg op en hielpen om de kinderen wakker te maken. Het was een speciale dag want de kinderen moesten niet naar school zodat ze een hele dag met ons konden spelen. Jihaa! Na het ontbijt vertrokken de kinderen naar het resort Elsalvador. Wij vertrokken na het middageten naar een marktje in Danau. Daarna gingen we ook naar het resort en zwommen we de hele dag met de kids. Het was echt zalig! De kinderen waren natuurlijk ook heel blij! 's Avonds was er nog een afscheidsfeestje. Het was echt super om met de kinderen te dansen!
Woensdag 10 aug deden we niet veel meer. In de ochtend hadden we evaluatie en moesten we onze zakken weeral pakken. Na het middageten was het dan weer tijd om afscheid te nemen. Het was moeilijk om al na 2 dagen afscheid te moeten nemen! Iedereen wou zo veel langer blijven!
Ik vond het echt een super ervaring! De visie die Butch en Ann (de oprichters) hebben is ook heel mooi! Ze willen de kinderen laten opgroeien in een zo normaal mogelijke situatie en verdelen de 27 kinderen daarom in 3 huisjes. Ieder huisje heeft zijn eigen zorgmoeders. Zo groeien de kinderen op in 'gezinnen' en leren ze hoe ze met alles moeten omgaan; met broertjes en zusjes, met ouders,... Zo krijgen de kinderen de kans om in een goeie omgeving op te groeien: in een gezin. Ze willen dan liefst de kinderen laten adopteren door mensen in de buurt. Ik heb echt heel veel respect voor die mensen en aanbid hun werk. Ik hoop dat ik er ooit nog eens kan teruggaan!

Huizen bouwen bij de Bajau

Van 1 tot 4 augustus werden we warm en welkom ontvangen bij de Bajau Community. Hoewel ze het niet breed hebbenm, gaven ze ons alles wat we nodig hadden. Het was een fantastische ervaring om voor 4 dagen opgenomen te worden in hun gemeenschap.

Dag 1
Na de kleine kronkelstraatjes van Cebu getrotseerd te hebben, kwamen we eindelijk aan bij de Bajau. Daar werden we heel erg hartelijk ontvangen. We werden te woord gestaan door heel wat belangrijke mensen, zelfs door mister mayor himself. De kindjes van de lagere school hadden voor ons een dansje voorbereid. Daarna was het aan ons om te dansen, er werden ons typisch Filippijnse dansjes aangeleerd. Heel gemakkelijk en heel erg leuk. In de namiddag leerden we matten weven en moesten we de kust schoonmaken. De mensen daar hebben niet echt vuilbakken, dus dan moet de kust maar dienst doen als vuilbak met alle gevolgen vandien. Hun kustlijn leek wel een vuilnisbelt en de stank was amper te harden. De opkuis die wij deden, leek niet zoveel nut uit te maken. De kust zag er nog even vuil uit. Hopelijk hebben we via deze manier kunnen duidelijk maken, ook al is het maar aan 1 iemand, dat je afval niet gewoon ergens langs de weg moet dumpen. Na de grote schoonmaak namen we de bus terug naar RAFI.

Dag 2
Op dag 2 begon het echte werk. We werden onderverdeeld in 2 groepen: 2 groepen hadden een voor- en namiddag activiteit, die bestond uit stenen maken en matten weven/parels maken, de andere groep moest de hele dag huizen bouwen. Er stond een ingenieuze machine om op een heel makkelijke manier stenen te maken. Die stond onder een luifel. De mensen die het echte werk, het bouwen zelf, moesten verrichten, hadden iets minder geluk. Zij moesten in de brandende zon funderingen graven en veel andere lastige taken volbrengen. Gelukkig waren de Bajaukinderen daar, die ons constant gezelschap boden en maar al te graag spelletjes met ons speelden. Na een zware, maar leuke dag keerden we terug naar onze host families.

Dag 3 
De derde dag verliep gelijkaardig als de 2e dag, maar er was een activiteit bijgekomen: zoete aardappelen klaarmaken. Eerst moesten we ze schillen, daarna moesten we ze met een (gevaarlijke) machine in ministukjes snijden. Na het snijden moesten we op de hele massa gaan zitten om het te pletten en compact te maken. Na dit hele proces werd het kleverige goedje in een zakje gedaan. We speelden nog wat spelletjes met de kinderen en daarna keerden we terug naar huis.

Dag 4
De vierde was tevens ook de laatste dag. De voormiddag verliep gelijkaardig als de 2 vorige dagen (althans, dat vermoed ik toch, want ik (Margot) was een beetje ziek en heb de hele voormiddag geslapen). In de namiddag was de overhandiging van de sleutel. Er was superveel pers. Eerst werd er een diavoorstelling getoond van al het werk dat we verricht hadden. Dat was wel een beetje een emotioneel moment. Na de diavoorstelling volgden weer wat speechen. De Bajaukinderen gaven aan elk van ons een mooie rode roos, wij hadden voor hen speelgoed mee. Daar waren die kinderen echt enorm blij mee, ze waren in de 7e hemel! Moe maar voldaan keerden we terug naar RAFI.

 We weten dat het werk nog lang niet gedaan is, maar hopelijk hebben wij de eerste steen gelegd op weg naar een betere toekomst voor de Bajau.

Matag bata unta batang pinangga

Maayong adlaw!

Sorry voor het lange wachten op dit bericht, maar we hebben enkele chaotische en internetloze dagen achter de rug. Hierdoor is ook ons chronologisch evenwicht wat door elkaar gehaald. Dit berichtje gaat over de voorbije 3 dagen (8,9 en 10 augustus).

Met de helft van de groep vertrokken we vanuit het resort in MaolBaol richting Carmen, waar het weeshuis van Butch, Ann en vele anderen gevestigd is. Van de Belgen waren Ann, Anne, Aysel en Amelie mee. Na een lange rit kwamen we pas tegen 23 uur aan, maar ondanks het late uur werden we hartelijk onthaald met spaghetti en ijs! Heerlijk :)

DAG 1

Na het eten vertrokken sommigen van ons naar een gastgezin in de buurt voor de nacht, anderen bleven op het terrein van Batang Pinangga. Na een korte nacht in het gastgezin, verkenden sommigen de prachtige buurt van het dorpje Triumfo. We zaten midden in de jungle, tussen de prachtigste natuur ooit. De jongeren op het terrein hadden het confort langer uit te slapen. Om 10 uur ontmoetten we elkaar weer en voor het eerst ook de crew van het tehuis. Butch, die in een vorig leven advocaat was en zijn vrouw Ann richtten 11 jaar geleden dit kindertehuis op, voor kinderen met een ongelukkig verleden. Ze geven hier de kinderen een nieuwe kans op beter leven die ze verdienen. Dit doen ze door een huiselijke sfeer te scheppen. De kindjes zitten in 3 huizen, leeftijd en geslacht door elkaar. Zo wordt als het ware een familie gecreeerd. Men probeert hier vooral overige familie te zoeken die de kinderen wel goed kan opvangen. Indien dit echter onmogelijk is, zoekt men een filipijnse familie uit de buurt die openstaat voor adoptie.

Na deze nuttige informatie en gezellige babbel, trokken we het dorpje in. We stopten even aan de plaatstelijke Barangay Captain en staken daarna de straat over, waar het schooltje was. Hier staken we de handen uit te mouwen en schilderden een gebouw groen. Dit was tevens de eerste kennismaking met de kindjes. Toen school gedaan was gingen we met de kindjes naar huis. Het viel ons op hoe lief de kindjes waren. Ze namen onze handen vast en onmiddellijk ontstonden mooie vriendschapsbanden.

Eenmaal in Batang Pinangga aangekomen, bereidden we snel een knutsel-spelletje voor. Elk kindje kreeg een wolkje waarin hij of zij kon tekenen wat hij later wilt worden. We zagen prachtige dingen, zoals een prinses, wetenschapper of lerares. Na nog wat spelen met ballonnen op muziek was het tijd om onder de wol te kruipen.

DAG 2

Vandaag werden de 4 jongeren die in het weeshuis sliepen al om 5u30 door een springlevende Kim gewekt om samen de kindjes te wekken. Het was een heel karwij om iedereen aan tafel te krijgen. Na het ontbijt vertrokken de kindjes al naar het resort waar we hen die middag vergezelden. Wij verkenden in de ochtend nog even het stadje Danau. We shopten enkele uurtjes in het plaatselijk, overdekte marktje. Enkele cadeautjes zwaarder vertrokken we naar het zwembad. De kindjes konden niet wachten tot wij ook in het water doken. Het was een heel leuke namiddag. Iedereen speelde met iedereen, we lachten, zongen en hier en daar werden diepgaande verhalen uitgewisseld. Na uren waterpret was het tijd voor een snack en ook voor lekkere taart. Want Nanda, de Nederlandse begeleidster, is 10 augustus namelijk jarig :)

Veel te vlug moesten we weer huiswaart keren. Alle slapende kinderen in de bus was wel een heel mooi zicht. Eenmaal thuis maakten we ons allemaal klaar voor ons afscheidsfeest.

Groene vingers en een groen dorpje

Maayong adlaw,

door het drukke programma komt deze update wat later. We willen jullie zeker nog iets zeggen over zondag 31 juli. Toen stond onze dag in het teken van het milieu.

We deden 2 ecologische activiteiten. In de voormiddag gingen we naar het Eco-House van Nestor Archival. Een hele groep kindjes hadden verschillende Filippijnse liedjes ingestudeerd voor ons. Ze speelden heel veel verschillende instrumenten. Sommigen speelden op een ukelele, anderen op een gitaar, nog andere op een contrabas en enkele stoere jongens zorgden voor een passende beat. Het was een heel warm en ontroerend welkom. De dirigent vertelde ons later dat  hij alles geleerd heeft in 1 jaar. Volgens hem is de truc goed luisteren en kinderen muziek leren ervaren (en niet schools aanleren). Diepe bewondering was hier op zijn plaats.

Aangezien Filippijnen graag praten, kregen we hier ook een uitgebreide uitleg over de plaats, gevolgd door een rondleiding. Even was het tijd voor actie toen de moedigsten onder ons de klimmuur trotseerden.

Ook het huis van meneer Archival was wonderbaarlijk. Er is zoveel mogelijk gemaakt van gerecycleerd afval, wat een heel origineel, maar vooral mooi resultaat oplevert.

Na de welverdiende lunch was het tijd voor de echte actie. We kregen passende handschoenen en een heus mondmasker om de geiten eten te geven. Daarna recycleerden we een hele hoop afval. De bijhorende geur vergezelde ons.We hadden ook even de tijd op het vastgebonden aapje te bekijken, dit was wel wat zielig. Normaal gingen we ook op een mini-zipline gaan, maar door de regen was die afgeschaft. Na enkele groepsfoto`s was het tijd om afscheid te nemen. We werden uitgewuifd door de vele kinderen, die voor ons nog een laatste liedje zongen.

We vertrokken naar Barangay Luz Association. Dit is een `bedrijfje` dat afval recycleert en daarvan toffe spulletjes maakt. Zo maakten ze van drankbrikjes portefeuilletjes, van plastiek hoeden en van papier mandjes. Velen onder ons sloegen al enkele souveniers in voor het thuisfront. Na het shoppen, wandelden we nog door een typische straat van Barangay Luz.

Tevreden wandelden we naar de bus en uitgeteld kwamen we aan bij RAFI. Alweer een mooie dag achter de rug. Op naar de volgende :)

Vele groene groetjes!